می ایستم
از سخن چینان شنیدم آشنایت نیستم خاطراتت را بیاور تا بگویم کیستم سیلی هم صحبتی از موج خوردن سخت نیست صخره ام هر قدر بی مهری کنی می ایستم تا نگویی اشک های شمع از کم طاقتی است در خودم آتش به پا کردم ولی نگریستم چون
از دفترچه
از دفترچه : یادت هست یادت صدای ات که در صدایم می پیچید یاد نگاهت که در نگاهم می گشت یاد دستانت که در دستانم . هه . جان می گرفت یاد قدم هایت که جای قدمهای مرا می گرفتند یاد سایه ات که در سایه من گم می شد . هی . یادت هست چه بی درنگ یکدیگر را می خواستیم یادت هست تنها به شوق هم . برای خود
از دفترچه :(دوستت دارم)
از دفترچه : نمی دانم چرا... فرق کرده ای برایم وقتی صدایت را می شنوم به خودم می گویم دیگر نه دیگر نه نمی توانم آن آدم قبلی چند دقه پیش قبل تماس تو باشم باید فرق کنم باید فرق کرده باشم این احساس من
غبار ساعت
لحظه ها می گذرند تیک تاک .. .. .. تیک تاک و من در گذشتن لحظه های ساعتت می مانم آیا این گذشتن مرا به تو نزدیک تر خواهد کرد یا که مرا ثانیه به ثانیه از تو دور و به تو نزدیک نخواهد کرد باید این آیینه را برق نگاهی میشکست پیش از آن ساعت که از بار غباری بشکند هی نه نباید ام
کارمند میز روبه رویی
کارمند بود خانومی بود روبه روی میز من معلوم بود هر روز صبح که از خواب پا می شه میاد اداره کمش نیم ساعت قبل اومدن روبه رو آینه به خودش ور می ره هه برام جالب بود تو کارم دقیقا هر بیست دقه یه بار خودشو تو آینه جیبش می دید که خوبه یا نه راستی برا چی انقدر به خودش می رسید می خواست کی ببیندش به نظرم شا
امروز
امروز نیز تموم شد یه روز شلوغ و پر از سر درگمی و کار... چه فایده ای داره خدایا من از تو می پرسم چه فایده ای داشت امروزم آیا به تو خدا بیشتر نزدیک شدم امروز تو را خوشنود کردم امام زمانمو چی امروز. کاری کردم که ظهور نزدیک شده باشه اونم هیچی حداقل به سربازای امام زمان شبیه تر شده باشم خدا دارم چی کار
خانه دوست
سرشارم از خیال ولی این کفاف نیست . . . در شعر من حقیقت یک ماجرا کم است می نویسم گرچه دلم نمی خواست نوشته هایم رنگ و بوی تو را بدهند هه چه ساده اندیش بودم حال که حال که چیزی نیستم به جز تو بل من نیستم تو هستی که می نویسی حال می گویمت که این دل از غم
...نوشته
" مگسی را کشتم نه به این جرم که حیوان پلیدی است، بد استو نه چون نسبت سودش به ضرر یک به صد استطفل معصوم به دور سر من میچرخید،به خیالش قندمیا که چون اغذیه ی مشهورش تا به این حد گندم!!!ای دو صد نور به قبرش بارد؛مگس خوبی بود...من به این جرم که از یاد تو بیرونم کرد،مگسی را کشتم ...! حسین پناهی نوشته شد
عشق و مرگ
مرگ چیست؟ فاصله ی این لحظه و لحظه ی بعد که فکر می کنیم زنده ایم ... اما نه عشق چیست؟ فاصله ی این لحظه و لحظه بعد که فکر می کنیم می میریم ... اما نه . . . عجیب است این بازیچه دنیا برای عشق می میریم اما از مرگ می هراسیم هه خوب درواقع از مرگ بی عشق می هراسیم خب اینجاست که مرز شهادت و مرگ تعریف می شود د
نشان
تو نشانم دادی که چه اندازه انتظار شیرین استتو نشانم دادی که چقدر گنگی و گم شدن شیرین استتو نشانم دادی گیجی چقدر شیرین استتو نشانم دادی وقت باران ابرها چگونه گریند و چقدر شیرین استتو نشانم دادی که چقدر بی نشانی ام شیرین استتو نشانم دادی من بی نشان راو این شیرین است و تو نشانم دادی روی دیگر زندگی را
شاید................صخره نورد
زندگی سراسر فراز و نشیب است و کسی می تواند این فراز و بلندی هارا بگذراند که ........ که شوق رسیدن به قله را به آن ها ترجیح دهد فقط شاید یک عاشق است که این موانع را نادیده می گیرد ما هم اگر عاشقیم باید مانند صخره نوردان از بالا رفتن لذت ببریم و نه تنها به قله بلکه از موانعی که از آن می گذر
چه فایده ای ... دارد
فصل بهار است فصل دیدن زیبایی های خداوند فصل دیدن غنچه هایی که چه آرام و با متانت خاصی رشد می کنند باز می شوند و لبخند می زنند به این انسان ها و مرا در حسرت آن می گذارند که آن لبخندشان بی هوده به نگاه این انسان ها تلف می شود و ای کاش می توانستم این لبخند را برای تو بیاورم اما ... چه زود
صبر
حال احوال این روزهام ههه هه بگذریم تو می دونم حالت بهتر از من نیس دیگه می گذره می گذره و روسیاهیش به ذغال می مونه وقتی شب می شه یاد هه یسری خاطرات می افتم اون خاطراتم شب بودن دیگه این شبا بعضی وقتا از طاقت ادم خارجه و آدم به قول فاضل باید برگردد به آخرین سلاحش و (سلاح او گریه است...) من
بهانه
حال خوبی نیست می دانی حال من زمانی که بغض با کمی مزه ی ترس تمام وجودت را بگیرت و دستانت با عرق ولرزش بنویسد وزبانت با اندکی مکث بگویند می ترسم که نباشی . بیا اگر این پرنده نیز بخواهد از قفس آزاد شود بگذار در این زندان قبل آزادیم چند صباحی طمع بودنت را بچشد که این پرسش مدام برایم تکرار
راه رفتن
می روم و به رفتنم ادامه می دهم گرچه درد دارد رفتنم از درد های بدن که بگذریم چقدر سخت است وقتی با درد دلی می روی گویی دنیا برایت جای دیگر است ومتوجه رفتنم نمی شوم چون او مرا می برد و مشخص می کند که کجا باشم هی روزی میرسد که عوض اینکه زمان مشخص کن من کجا باشم من مشخص می کنم که زمان............ . . . و...
بعضی دوستی ها
تقریبا با هرکسی می شود دوستی کرد فقط میزان دوستی و نزدیک شدن به افراد مهم است حیف که نمی دانیم با هرکسی چقدر صمیمی شویم و دوست تر اما در آخر این دوری و دوستی خیلی چیز خوبیه
حال زمانه
هی حال روز زمانه و حال خودم و ایام خرااااااااب اما چه کنم که وفا کنیم و ملامت کشیم و خوش باشیم که در طریقت ما کافریست رنجیدن خدایا شکرت
باد
باد برای این نبوده که جهت زندگی را تغییر دهد برای این بود که وقتی در برارش بایستی قدرت اراده ات را نشان دهد